خداییش نگاه کنین شب عید چی داره از تلویزیون پخش می‌شه. شبکه اول: چند نفر با کت و شلوار وایسادن دارن یه سرود عربی در مورد پیامبر می‌خونن. شبکه دو: آقای کوثری داره یه برنامه ورزشی رو اجرا می‌کنه. شبکه سه: ویژه برنامه داره و هی سینمای خانگی جایزه می‌ده.  شبکه چهار: یه برنامه نمی‌دونم چی‌چی. که چهار نفر دارن صحبت می‌کنن. احتمالاْ سیاسی. شبکه تهران: اخبار. شبکه خبر: معلومه دیگه. اخبار اون هم انگلیسی. شبکه آموزش: اخبار عربی. شبکه قرآن: یه نفر داره قرآن می‌خونه.

تنوع کشته منو. ماهواره هم که خدا رو شکر خونه ما تعطیله. فقط یه دیش داریم اون بالا. حتی کابل هم بهش وصل نیست. آخرین راه‌حل اینترنته دیگه. یکی نیست بگه آخه صدا و سیمای عزیز مردم شب عید هی کانال تلویزیون رو عوض می‌کنن یه برنامه شاد ببینن. اون وقت شما هی برنامه‌های تکراری و مشابه پخش می‌کنین. آخه یه فیلم سینمایی‌ای (ترجیهاْ غیر هندی) ٬ دوربین مخفی‌ای ٬ مستر بینی ٬ کوفتی. آخه این‌ها برنامه‌ست دارین پخش می‌کنین.

نزدیک یک سال و نیمه که دنبال این می‌گشتم. تو موبایل یکی شنیده بودم و از اونجا که گوشیش از اون خفناش بود آخرش نفهمیدیم که چه جوری با بلوتوث بفرستیمش. خودش هم نمی‌دونست. بعد از اون هر کاری کردیم نفهمیدیم که منشأ این آهنگ کجاست. تا اینکه امروز پیداش کردم.

اما این که این آهنگ چیه. این آهنگ مربوط به آلبوم آوای زمین کار محمد رضا علیقلیه. ظاهراْ تراک دوازدهم هم هست. یه آهنگ کاملاْ ایرانی که روی اذان معروف مرحوم مؤذن‌زاده اردبیلی گذاشته. فوق‌العاده‌ست.

در مورد خود اذان هم این مطالب رو پیدا کردم: اذان مشهور مرحوم مؤذن زاده که در گوشه‌ي "روح الارواح" آواز "بيات ترک" خوانده شده است ، اذاني است که رحيم مؤذن زاده در سال 34 در ميدان ارگ (پانزده خرداد) خوانده است. گوشه‌ روح الارواح گوشه‌اي است که مخصوص حالات روحاني و لحظات متعالي صحبت و گفت‌وگو با معشوق و محبوب است. به گفته ي استاد مؤذن زاده ، او در حالي که روزه‌دار بوده ، اذاني ميگويد تا براي ايران و اسلام يادگاري ارزنده باشد.به اعتقاد برخي ازكارشناسان ترکيب اضافي "روح الارواح" از قرن يازدهم در موسيقي ايران مشهود است. خواندن اذان در اين گوشه در بين مسلمانان رايج بوده است و اعم از منبري‌ها ، روضه‌خوانان ، نوحه‌خوانان و همچنين مؤذنين با اين گوشه آشنا بوده‌اند. اين گوشه حالتي از طمأنينه و آرامش را به شنونده القاء مي‌کند.

و اما خود آهنگ. این آهنگ رو از اینجا می تونین دانلود کنین و لذت ببرین.

امروز به فرید گفتم که موبایلت رو زده بودی به تلفن. می‌دونین چی گفت؟ گفت من همیشه به همونجا وصل می‌کردم. من دیگه چی بگم؟ تازه می‌گفت صبح همیشه شارژش پر بوده. بعله. فریده دیگه ، چی کارش کنیم.

راستی بابک از کانادا اومده. ولی هنوز رؤیت نشده.

دیگه اینکه مشکلات سربازی به قوه خودش باقیه. تازه بیشتر هم شده. آخه می‌دونین چیه؟ این اواخر یه مصیبت دیگه هم داریم. اون هم اینه که خیلی کند می‌گذره. هر هفته مثل یه ماه می‌گذره. راستی یکی از کمدی‌ترین دوست‌های دوران آموزشی من شده دژبان. وقتی می‌بینمش به جای اینکه در برم کرکر می‌خندم. اون هم منو می‌بینه می‌خنده. بعدش اینکه سمت جدید من شده افسر IT. حداقل اسمش که با کلاسه.

بعدشم امروز تلویزیون AI اسپیلبرگ رو گذاشته بود. قبلاً دیده بودم. ولی آخرش رو که رسیدم دوباره دیدم. عجب فیلمی ساخته. چند روز پیش هم یه کارتون پینوکیو گذاشته بود که داستانش همون قبلیه بود ، ولی پینوکیو چوبی نبود. یه روبوت بود. کار بدی نبود. انگار تلویزیون گیر داده به پینوکیو. ای کاش هر کی هم که دروغ می گفت دماغش دراز می‌شد.

ظاهراْ پرشین بلاگ از com به ir تغییر کرده. البته یوخده مشکل داره هنوز. هر چی کله تو نوشته‌ها چسبونده بودیم پریده. فعلاً ما همینجا می‌نویسیم تا ببینیم بعد چی می‌شه.

آدرس قبلی من: تک‌واحدی

من می‌گم این پسره یه چیزیش می‌شه‌ها. فرید رو می‌گم. یک ساعته من می‌خوام وصل شم اینترنت می‌بینم نمی‌شه. گوشی تلفن رو برمی‌دارم می‌بینم بوقش هی قطع و وصل می‌شه. نگو آقا می‌خواسته موبایلش رو شارژ کنه به جای برق وصل کرده به پریز تلفن. لابد فکر کرده چون موبایله باید با تلفن شارژش کرد. الان هم گرفته همینجا خوابیده. آی بزنم تو سرش بیدارش کنما.

دیدین؟ بیخود و بی‌جهت وبلاگ ما تعطیل شد رفت پی کارش. ما هم بی‌خانمان شدیم اومدیم بلاگفا. آدرس جدید مبارکه. چقدر کار داریم تا اینجا رو دوباره بسازیم. یادداشت‌های قبلی رو بگو که همه پرید. اجالتاْ این پست اول رو داشته باشین تا ما برگردیم. فعلاً بای.